Συνέντευξη των Αίσιμον Ήμαρ από το Κώστα Λεμονίδη
1. Πότε και πως ξεκίνησε η σχέση σας με τη μουσική και πως εξελίχθηκε στο χρόνο ;
( Γιώργος Γκόγκας ) Ξεκίνησε όταν κληρονόμησα ένα αρχαίο πιάνο και ένα σαξόφωνο από το παππού μου. Το σαξόφωνο ήταν δυστυχώς σε κακή κατάσταση έτσι ασχολήθηκα μόνο με το πιάνο - και λέω ασχολήθηκα - γιατί απλά έπαιζα και μάθαινα μόνος μου χωρίς να ακολουθώ κάποιο συστηματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα με δάσκαλο ή σε ωδείο. Αυτό όμως που με έκανε να ασχοληθώ συστηματικά ώσπου πήγα τελικά και σε ωδείο (που το μισούσα μέχρι τότε) ήταν όταν 12 χρονών έπαιξα για πρώτη φορά σε ένα ηλεκτρικό keyboard ενός φίλου μου. Πάντα με εντυπωσίαζαν οι συνθετικοί ήχοι και θεωρώ ότι εκείνη η μέρα ήταν η αφετηρία για τη μετέπειτα μουσική μου πορεία στην ηλεκτρονική μουσική. Σύντομα απόκτησα ένα δικό μου keyboard και αργότερα μερικά sytnesizers διαφόρων τύπων. Σε όλη τη δεκαετία του 80 με θυμάμαι να προγραμματίζω νέους ήχους στα synthesizers και να γράφω electro pop τραγούδια. Αρχές δεκαετίας 90 σπουδάζω ηχοληψία και στη συνέχεια δουλεύω σε διάφορα studios αλλά και σε συναυλίες. Τα τελευταία πέντε χρόνια μαθαίνω κιθάρα (που ήταν παιδικό μου απωθημένο) και μπάσο. Πριν ενάμισι χρόνο ξεκίνησα το Soulincident , το δισκογραφικό μου label.
2. Ήταν η μουσική παιδικό όνειρο ;
( Δέσποινα Κατσούλη ) Ήταν ΚΑΙ είναι το όνειρο που μας κρατάει πάντα παιδιά!
( Γιώργος ) Σίγουρα ήταν, συμφωνώ με τη Δέσποινα, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι πολύ θετικό ένας άνθρωπος να έχει όνειρα ή για να το θέσω λίγο διαφορετικά, να βάζει υψηλούς στόχους. Και όντως αυτή η διαδικασία σε διατηρεί νέο. Για μένα βέβαια η λέξη «ονειρεύομαι» έχει την έννοια ότι φαντάζομαι να μπορέσω να επιτύχω κάτι στο μέλλον χωρίς απαραίτητα να διαθέτω τα προσόντα, τις γνώσεις κλπ που απαιτούνται για να πραγματοποιηθούν. Κάτι δηλαδή σαν την αρχική σπίθα , το έναυσμα για να ξεκινήσει μια πορεία. Αυτό όμως που νομίζω ότι έχει περισσότερη σημασία είναι η σκληρή δουλειά για την επίτευξη του στόχου κατά τη διάρκεια της πορείας. Γιατί αλλιώς τα όνειρα παραμένουν όνειρα ή ακόμη χειρότερα για να μιλήσουμε συγκεκριμένα για το χώρο μας, καμιά φορά τα όνειρα κάποιου επίδοξου καλλιτέχνη - βλέπε realities - που επιθυμεί την γρήγορη και άνευ όρων αναγνώριση από το ευρύτερο κοινό μπορούν να γίνουν ο εφιάλτης μερικών από εμάς.
3. Από ποια μουσικά σταυροδρόμια περάσατε ;
( Δέσποινα ) Διάφορα.Διαφορετικά, αλλά για μένα ίδια! Ήταν όλα μουσική! Κι ήταν όλα "εμείς".
( Γιώργος ) Από το 1987 μέχρι το 1994 ήμουν στο electropop συγκρότημα "X-Beat" μαζί με το πολύ καλό μου φίλο Μαρίνο Δημητράτο. Από το 94 μέχρι σήμερα συνεργάζομαι με τη Δέσποινα.
4. Τι ακούγατε και τι ακούτε ;
( Γιώργος ) Τα είδη που έχω συχνότερα προτίμηση είναι Funk, Soul, Rock παλιό και νέο, ψυχεδελικό Rock, Jazz fusion, αλλά - όσο κοινότυπο και αν ακούγεται - ειλικρινά ακούω σχεδόν τα πάντα ανάλογα με τη διάθεσή μου. Υπάρχουν όμως κάποια κριτήρια για τις επιλογές μου. Το βασικότερο είναι ότι αυτό που θα ακούσω, για να με ευχαριστεί, θα πρέπει να μην είναι υπερβολικά προβλέψιμο. Με χαλάει για παράδειγμα όταν ακούω μια σύγχρονη παραγωγή να αναγνωρίσω «δανεικά» στοιχεία από παλιότερα κομμάτια που μάλιστα έχουν υλοποιηθεί καλύτερα στο παρελθόν. Γενικότερα για να το πω πιο ωμά, με χαλάει όταν μου πασάρουνε κάτι σαν καινούριο ενώ έχει παιχτεί καλύτερα πριν π.χ. 30 χρόνια.
5. Πως προέκυψαν οι "Αίσιμον Ήμαρ" ;
( Γιώργος ) Οι Άισιμον Ήμαρ είναι το, αποτέλεσμα των μουσικών μας πειραματισμών των τελευταίων 5 ετών.
6. Τι αποτελεί αφορμή για να γράψετε ένα τραγούδι ;
( Δέσποινα ) Τα πάντα! Η ίδια η ζωή, οι στιγμές που μας αγγίζουν όμορφα, άσχημα !
7. Τα τραγούδια του cd μου θυμίζουν ελληνόφωνο "Cafe del Mar".Τι γνώμη έχετε ;
( Δέσποινα ) Μ'αρέσει, μου λείπει ένα ελληνόφωνο "Cafe del Mar", με εμπνέει.
8. Σε ποίο κοινό απευθύνεστε ;
( Δέσποινα ) Δεν μπορώ να βάλω κατηγορίες! Σε όποιον βρει κάτι δικό του στους ήχους, στα λόγια μας. Θέλω να πιστεύω ότι η μουσική μας είναι κύμα, ελεύθερη να τη νιώσει όποιος θέλει ! Μπορείς να απαγορεύσεις σε κάποιον να ακούσει επειδή εσύ κρίνεις ότι δεν ανήκει στο κοινό σου. Εγώ όχι!
9. Ποία είναι η γνώμη σας για την ελληνική μουσική σήμερα ;
( Δέσποινα ) Μμμ.δυσκολεύομαι! Λίγα πράγματα σε κάνουν να ελπίζεις. Μου αρκούν ευτυχώς !
( Γιώργος ) Να υποθέσω λοιπόν ότι εννοείς την Ελληνική μουσική που ακούμε από νέα ταλαντούχα παιδιά αλλά και από μεγαλύτερα παιδιά, εκείνα που δύσκολα θα τους δεχόταν μία Ελληνική δισκογραφική εταιρία, που γράφουν μόνοι τους τα δικά τους κομμάτια και τους ακούμε σε ανύποπτο χρόνο σε διάφορα μικρά live ? Ε λοιπόν μια χαρά είναι αυτή η Ελληνική μουσική και εύχομαι οι προσπάθειες όλων των νέων δημιουργών που είναι τώρα στα αζήτητα να βρουν κάποτε το κοινό και την απήχηση που τους αξίζει.
10. Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θα ήθελε ν' ασχοληθεί με τη δισκογραφία ;
( Δέσποινα ) Αυτά με τον κ. Γκόγκα ...(χαμόγελο) !
( Γιώργος ) Αν μου επιτρέπετε, αντί για συμβουλή θα ήθελα να δώσω μια ευχή. Να φανταστεί τον εαυτό του μετά από πολλά χρόνια, όταν θα βρίσκεται προς τη δύση της καριέρας του, τότε που ενδεχομένως θα κάνει τη προσωπική του αποτίμηση για το έργο του. Εύχομαι λοιπόν τότε, να μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό που έδωσε στο κοινό, ήταν ότι καλύτερο μπορούσε.
11. Μεγάλη δισκογραφική εταιρεία ή ανεξάρτητη ;
( Γιώργος ) Σαφώς ανεξάρτητη, διότι όπως λέει και η παροιμία αν δεν παινέψεις το σπίτι σου ... (χαμόγελο)
12. Θα ήθελα τη γνώμη σας για τη δωρεάν διανομή τραγουδιών μέσω διαδικτύου.
( Γιώργος ) Λοιπόν εδώ υπάρχουν δύο απόψεις. Η πρώτη λέει ότι θα έπρεπε η μουσική να διανέμεται δωρεάν όπως π.χ. οι open source εφαρμογές και οι δημιουργοί να πληρώνονται από τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Σαν ιδέα ακούγεται πολύ όμορφη αλλά θεωρώ ότι είναι αρκετά δύσκολα υλοποιήσιμη, ειδικά σε μικρές χώρες όπως η Ελλάδα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι μουσικοί που παίζουν σε διάφορα μικρά live π.χ. σε μπαράκια, συναυλίες σε δήμους κλπ, δεν μπορούν να συντηρηθούν από το μισθό τους ως μουσικοί, διότι αφενός οι μισθοί είναι εξαιρετικά μικροί, αφετέρου οι συναυλίες ευκαιριακές. Μόνο τα καταστήματα με λαϊκό ρεπερτόριο μπορούν να συντηρήσουν επαγγελματίες μουσικούς. Αλλά αυτού του είδους η συστηματική απασχόληση είναι κάτι που δεν νομίζω ότι αφορά τους περισσότερους μουσικούς της ανεξάρτητης δισκογραφίας. Η δεύτερη άποψη λέει ότι η ελεύθερη διανομή μουσικής είναι πειρατεία και σκοτώνει τη μουσική. Νομικά ισχύει. Όμως ο αντίλογος των καταναλωτών έχει σαν - λογικό κατά την γνώμη μου - επιχείρημα ότι το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται λόγο των υψηλών τιμών και απαιτεί οι τιμές της μουσικής να πέσουν σε χαμηλότερα επίπεδα ώστε να είναι προσιτή σε όλους. Η προσωπική μου θέση σαν μέλος των Αίσιμον Ήμαρ αλλά και σαν Soulincident είναι ότι θα προσπαθούμε πάντα να διατηρούμε τις τιμές πώλησης της μουσικής μας σε όσο γίνεται πιο προσιτά επίπεδα και εμπιστευόμαστε το κοινό μας ότι θα κατανοήσει πως για να μπορέσουμε να υπάρχουμε και στο μέλλον θα πρέπει εκτός από ηθική, να έχουμε έστω και μια βασική οικονομική υποστήριξη για το έργο μας.
13. Να περιμένουμε ζωντανές εμφανίσεις κάποια στιγμή ;
( Γιώργος ) Ενδεχομένως από το επόμενο φθινόπωρο, μετά τη κυκλοφορία του LP μας, γιατί αυτό τον καιρό όλη η ενέργεια και ο χρόνος μου έχουν αφιερωθεί στο Soulincident.
14. Τι γνώμη έχετε για τις μουσικές σκηνές της Αθήνας ;
( Γιώργος ) Υπάρχουν διάφορα επίπεδα. Κάποιες είναι καλές, κάποιες όχι τόσο καλές. Το βέβαιο είναι ότι σαν ανεξάρτητοι μουσικοί χρειαζόμαστε περισσότερες μουσικές σκηνές αλλά και περισσότερο κοινό. Καλώς η κακώς η πίτα της ενημέρωσης έχει χωριστεί και το λαϊκό ή μοντέρνο λαϊκό με δυτικές ποπ επιρροές έχει τη μερίδα του λέοντος. Σαν μουσικός θα επιθυμούσα να υπάρχει περισσότερη πολυφωνία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ώστε το κοινό να ενημερώνεται και να εξοικειώνεται με όλα τα είδη της μουσικής για να επισκέπτεται συχνότερα τις μικρότερες μουσικές σκηνές με εναλλακτικό ρεπερτόριο.
15. Τι άλλο λοιπόν να περιμένουμε από σας ;
( Γιώργος ) Μετά τη κυκλοφορία του LP μας, θα πειραματιστούμε και με άλλα μουσικά είδη και αυτό που θα προκύψει θα αποτελέσει το υλικό της νέας μας δουλειάς. Πάντως δεν βιαζόμαστε. Θέλουμε ότι κυκλοφορούμε να έχει ωριμάσει μέσα μας ώστε να είμαστε σίγουροι ότι ήταν το καλύτερο δυνατό που θα μπορούσαμε να δώσουμε στο κοινό μας τη δεδομένη στιγμή - πάντα βέβαια στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας σαν δημιουργοί και ερμηνευτές. Ένα από τα θετικά της ανεξάρτητης δισκογραφικής είναι ότι δεν μας υποχρεώνει κανένας να είμαστε παραγωγικοί. Κυκλοφορούμε κάτι μόνο αν θεωρούμε ότι αξίζει να ακουστεί.
